Η Δίκη

Η επί σειρά ετών εξωκοινοβουλευτική κομματική παράταξη – όρος που αμφισβητείται έντονα πλέον – με εμφανή στοιχεία φασισμού κατάφερε το Μάιο του 2012, εκμεταλλευόμενη τη δεινή κατάσταση της χώρας, να εισχωρήσει στη Βουλή.
Με γενικό γραμματέα από το 1985 το Νίκο Μιχαλολιάκο, συγκέντρωσε ποσοστά άξια απορίας στις προηγούμενες εκλογές και μας επέβαλλε την παρουσία ανθρώπων που τιμούν την Ελλάδα, σφάζοντας αριστερούς, αλλοδαπούς και μετανάστες.
Δυστυχώς
χάθηκαν ζωές για να μπορέσουμε να φτάσουμε σε ένα σημείο να στρέψουμε το βλέμμα μας στη Δικαιοσύνη. Ζωές νεαρών ανθρώπων.

Πριν καλά καλά μπουν στη Βουλή, μέλος της Χρυσής Αυγής, διατάζει σε άπταιστα ελληνικά τους δημοσιογράφους να σηκωθούν όρθιοι προς ένδειξη σεβασμού στον αρχηγό τους. Το περίφημο «εγέρθητι» έκανε το γύρο στις οθόνες μας.

Τον Ιανουάριο του 2013, ένας 27χρονος Πακιστανός ο Σαχζάτ Λουκμάν, σφαγιάζεται άγρια στα Πετράλωνα. Το περιστατικό πήρε διαστάσεις άλλα όχι ικανές να σταματήσουν τη δράση της οργάνωσης.
Το Σεπτέμβριο του 2013, ο νεαρός μουσικός Παύλος Φύσσας, σφαγιάζεται στο Κερατσίνι. Η έντονη αντιρατσιστική δράση του θύματος είναι ενοχλητική για την οργάνωση της Χρυσής Αυγής, η οποία και αναλαμβάνει να καθαρίσει τη «βρωμιά». Μέχρι στιγμής και ενώ εκκρεμεί η δίκη, τα κίνητρα θεωρούνται πολιτικά. Η στυγερή δολοφονία του Φύσσα εξαγριώνει την κοινή γνώμη και παίρνει μια πρώτη γεύση για την πραγματική φύση της οργάνωσης.
Το Νοέμβριο του 2013, έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στο Ηράκλειο δολοφονούνται ο Γιώργος Φουντούλης, ο Μανώλης Καπελώνης και τραυματίζεται σοβαρά ο Αλέξανδρος Γέροντας. Την ευθύνη ανέλαβε μια νέα τρομοκρατική οργάνωση οι Μαχόμενες Λαϊκές Επαναστατικές Δυνάμεις. Όλοι μιλούσαν για αντίποινα καθώς οι νεαροί βρίσκονταν την ώρα της δολοφονίας έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής.

Ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής μιλώντας στο κοινό του πάντα με τον απαραίτητο λαϊκισμό και στόμφο, είχε παραδεχτεί τον Οκτώβριο του 2012 – ότι «αυτά τα χέρια μπορεί να χαιρετούν έτσι (τείνοντας σε ναζιστικό χαιρετισμό), αλλά είναι καθαρά, δεν είναι βρώμικα, δεν έχουν κλέψει». Προφανώς, οι ηθικές αξίες για τον κο Μιχαλολιάκο έχουν αναδιαρθρωθεί και το μόνο που απαιτείται είναι να μην είσαι κλέφτης. Αυτό αποδείχθηκε περίτρανα μερικούς μήνες μετά όταν με κτηνωδία έφυγαν από τη ζωή αυτοί οι άνθρωποι. Περί ηθικής αυτουργίας είναι περιττό να αναφερθώ όταν όλοι μας παρακολουθήσαμε αποσβολωμένοι την εκπαίδευση των ταγμάτων εφόδου και τις αρχές που διδάσκονταν στα φυντάνια της οργάνωσης. Μετά από τόσο αίμα που χύθηκε, δεν λερώνονται μόνο τα χέρια των άμεσων δραστών αλλά και των ηθικών αυτουργών.

Η χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία – και αυτό το παραδέχονται ακόμα και οι φασίστες – διασύρεται στα πέρατα της οικουμένης από ανθρωπάρια που στο δήθεν βωμό της ιδεολογίας, σκληρά, αδίστακτα και κυνικά, άσκησαν ακραίες πράξεις βίας σωματικής και ψυχικής. Το παγκόσμιο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον, δεν συναρτάται απλά με το αποτέλεσμα της συγκεκριμένης δίκης που ουσιαστικά ξεκίνησε ανήμερα των γενεθλίων του Χίτλερ, αλλά και με το γενικότερο φαινόμενο της ανόδου ιδεοπολιτικών μορφωμάτων ναζιστικού χαρακτήρα στη Γηραιά Ήπειρο. Στην ελληνική έννομη τάξη, απομένει η ευθύνη να απονείμει τις δέουσες ποινικές ευθύνες σε όσους διέπραξαν ποινικά αδικήματα αλλά και να αποδείξει στις υπόλοιπες χώρες του λεγόμενου πολιτισμένου κόσμου ότι μια χώρα που καθ’ ομολογίαν έχει πτωχεύσει, δύναται να τιμά το δημοκρατικό παρελθόν της και να μην επιτρέπει στο σκοτάδι να επικρατεί.

(Αναδημοσίευση από The Modern Tapes Magazine 22/04/2015, Miss Blixa)

https://www.facebook.com/moderntapesmagazine

 

Δείτε ακόμα...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *